.

.

Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011

Δεν θέλω


Δεν θέλω για μένα της γης τα φτιασίδια,
βελούδα και ρούχα για με διαλεχτά.
Δεν θέλω χρυσάφι κι ασήμια στολίδια.
Του κήπου μου τ’ άνθη φορώ για πλεχτά.

Δεν θέλω του μέλλοντος να ‘χω τη σκέπη,
χωρίς κείνο τ’ άστρο που χρόνια κοιτώ,
που θέλω να βλέπω κι αυτό να με βλέπει.
Δεν θέλω απ’ το θόλο ποτές να κρυφτώ.

Δεν θέλω ποτέ με το φως της σελήνης,
του έρωτα κείνες οι νύχτιες σκιές,
(κρυφοί των ερώτων ανάξιας ευθύνης…)
να μένουνε πίσω, κι αυτές μοναχές.

Δεν θέλω να μείνω κι αθάνατη να ΄μαι,
μηδέ τ’ όνομά μου ποτέ ξακουστό.
Δεν θέλω στου τάφου μου κει που κοιμάμαι,
καντήλι ν’ ανάβουν· το θέλω σβηστό.



©Γιώργος Μανέτας

Οι μεγάλοι έρωτες ενέχουν ποίηση

Οι μεγάλοι έρωτες ενέχουν ποίηση
Γιώργος Μανέτας