.

.

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

Επιθυμία


- Τι έχω πάνω μου που σε τρομάζει;
Μήπως που σ' έφερα στην ερημιά;
Μην η φτερούγα μου που σε σκεπάζει;
Κοίτα τριαντάφυλλα και γιασεμιά!

Μην είναι ασύμμετρος τούτος ο τάφος;
Πες μου, μην ήσυχα δεν είν’ εδώ;
Δες την εικόνα του, πώς ο ζωγράφος
σωστά τη φώτισε για να σε δω!

Μήπως το σώμα σου γυμνό παγώνει;
Μην αντιστέκεσαι στ’ άυλο κορμί;
Μήπως η νύχτα που σε κυκλώνει;
Μην είναι τ’ άνθη σου χωρίς οσμή;

- Μου λείπει μι’ άνοιξη, για να λατρέψω.
Μου λείπει σούρουπο, να ερωτευθώ.
Αχ, πόσο θα ‘θελα για να επιστρέψω
κι εδώ στου τάφου μου μην ξαναρθώ.

Εγώ είμ’ αγάπης ψυχή δοσμένη,
κι εδώ που κείτομαι, δίχως καμιά…
Κι αν είν' η εικόνα του, με φως λουσμένη,
πού βλέπεις στ’ άνθη μου, τα γιασεμιά…


©Γιώργος Μανέτας






Οι μεγάλοι έρωτες ενέχουν ποίηση

Οι μεγάλοι έρωτες ενέχουν ποίηση
Γιώργος Μανέτας