.

.

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Κάτι θα μείνει…


Από μι’ αγάπη, βάλλομαι…
Νείρομαι φως κι αγάλλομαι,
τι σου ‘ναι η σκέψη

που θέλει αγάπη και κορμί
να ‘χουν των νιάτων την ορμή,
για να σου γνέψει.

Και λέω, στης σκέψης τη ροπή,
μην είναι η σκέψη σου, ντροπή;
Ποιος θα πιστέψει

όσο επιδέξια κι αν χτιστεί…
Άμα η αγάπη, δεν χριστεί,
ανάξια κλείνει

κι ο λόγος· σμίλη που διψώ –
κορμί Αφροδίτης και λειψό:
Κάτι θα μείνει…



©Γιώργος Μανέτας

Οι μεγάλοι έρωτες ενέχουν ποίηση

Οι μεγάλοι έρωτες ενέχουν ποίηση
Γιώργος Μανέτας